قانون بیست ونهم

 تقدیر به آن معنا نیست که مسیر زندگیمان از پیش تعیین شده است
تا به همین سبب انسان گردن خم کند و بگوید: (چه کنم، تقدیرم این بوده)
این نشانه جهالت است.
تقدیر همه ی راه نیست، فقط تا سر دو راهی هاست.
گذرگاه مشخص است، اما انتخاب گردش ها و راه های فرعی در دست مسافر است.
پس نه بر زندگی ات حاکمی و نه محکوم آن...